Ze środków ochrony roślin należy korzystać z zachowaniem bezpieczeństwa. Przed każdym użyciem należy przeczytać etykietę rejestracyjną oraz stosować się do jej zapisów. Środki ochrony roślin mogą być kupowane tylko przez osoby pełnoletnie. Wymogiem do zakupu oraz stosowania jest posiadanie ważnego szkolenia opisanego w art. 28 ustawy z dnia 8 marca 2013 rokuo (Dz. U. 2013, poz. 455) o środkach ochrony roślin. Nie spełnienie wyżej wymienionych warunków jest złamaniem regulaminu sklepu. Akceptacja regulaminu jest jednoznaczna z potwierdzeniem pełnoletności oraz posiadaniu wymaganego szkolenia.

Środki owadobójcze – insektycydy na szkodniki roślin

Środki owadobójcze, nazywane również insektycydami, są przeznaczone do ograniczania szkodliwych owadów występujących w uprawach rolniczych, sadowniczych, warzywniczych i ozdobnych. W zależności od produktu mogą działać na osobniki dorosłe, larwy, nimfy, gąsienice lub inne określone stadia rozwojowe szkodników.

Owady mogą uszkadzać praktycznie wszystkie części roślin. Niektóre wysysają soki z liści, pędów i owoców, inne wygryzają tkanki, minują liście, podgryzają korzenie albo żerują wewnątrz łodyg i owoców. Część gatunków może również przenosić wirusy i inne patogeny, powodując szkody znacznie wykraczające poza widoczne miejsca żerowania.

W sklepie Ogrodniczo-Rolny.pl znajdziesz środki owadobójcze przeznaczone do ochrony zbóż, rzepaku, kukurydzy, ziemniaków, warzyw, sadów, plantacji owoców jagodowych, roślin ozdobnych oraz upraw prowadzonych w szklarniach i tunelach foliowych.

Oferowane insektycydy różnią się:

• substancją czynną,
• mechanizmem działania,
• zakresem zwalczanych szkodników,
• sposobem wnikania do rośliny,
• działaniem na określone stadia rozwojowe,
• szybkością działania,
• długością ochrony,
• formulacją,
• zakresem dopuszczonych upraw,
• wymaganiami dotyczącymi użytkownika.

Nie istnieje jeden uniwersalny środek owadobójczy skuteczny przeciwko wszystkim szkodnikom. Preparat przeznaczony do ograniczania mszyc nie musi działać na wciornastki, gąsienice lub stonkę ziemniaczaną. Z kolei środek skuteczny wobec młodych larw może nie ograniczać jaj albo osobników dorosłych.

Każdy produkt należy stosować zgodnie z aktualną etykietą, po prawidłowym rozpoznaniu szkodnika i ustaleniu, czy jego liczebność uzasadnia wykonanie zabiegu.

Czym są insektycydy?

Insektycydy to środki ochrony roślin przeznaczone do zwalczania określonych gatunków szkodliwych owadów. Mogą działać poprzez bezpośredni kontakt ze szkodnikiem, pobranie wraz z pokarmem, oddziaływanie na jego rozwój albo wniknięcie do tkanek rośliny, z których owad pobiera soki.

W zależności od właściwości środka insektycyd może:

• powodować szybkie unieruchomienie szkodnika,
• hamować jego żerowanie,
• zaburzać funkcjonowanie układu nerwowego,
• ograniczać wzrost i rozwój,
• zakłócać proces linienia,
• działać po pobraniu wraz z tkanką roślinną,
• ograniczać określone stadia larwalne,
• działać na osobniki dorosłe,
• częściowo wpływać na jaja, jeżeli wynika to z właściwości produktu,
• chronić roślinę przez określony czas po zabiegu.

Zakres działania zależy od konkretnej substancji czynnej. Ogólne określenie „środek na owady” nie wystarcza do prawidłowego doboru produktu.

Dlaczego szkodniki owadzie są groźne dla upraw?

Szkodliwe owady mogą bezpośrednio niszczyć tkanki roślin albo osłabiać je przez długotrwałe wysysanie soków. Rodzaj szkód zależy od budowy aparatu gębowego i miejsca żerowania.

Owady mogą powodować:

• deformacje młodych liści,
• skręcanie i zwijanie blaszek liściowych,
• przebarwienia oraz nekrozy,
• zahamowanie wzrostu,
• niszczenie stożków wzrostu,
• uszkodzenia pąków i kwiatów,
• opadanie zawiązków,
• wygryzanie otworów w liściach,
• uszkadzanie owoców,
• minowanie blaszek liściowych,
• podgryzanie korzeni i szyjki korzeniowej,
• zamieranie siewek,
• osłabienie zimotrwałości,
• wydzielanie spadzi,
• rozwój grzybów sadzakowych,
• przenoszenie wirusów roślinnych,
• pogorszenie jakości handlowej plonu.

Nawet niewielka liczebność szkodnika może mieć znaczenie, jeżeli żeruje on na młodych roślinach, pąkach kwiatowych albo jest wektorem groźnej choroby wirusowej.

Szkodnik czy objaw fizjologiczny?

Nie każde przebarwienie, deformacja lub zahamowanie wzrostu jest skutkiem żerowania owadów. Podobne objawy mogą być spowodowane przez:

• niedobory składników pokarmowych,
• choroby wirusowe,
• choroby grzybowe i bakteryjne,
• pozostałości herbicydów,
• zasolenie podłoża,
• uszkodzenia mrozowe,
• niewłaściwe podlewanie,
• uszkodzenia mechaniczne,
• poparzenie słoneczne,
• nieprawidłowe pH.

Przed zastosowaniem insektycydu należy dokładnie obejrzeć rośliny, zwłaszcza:

• spodnią stronę liści,
• stożki wzrostu,
• młode pędy,
• kwiaty,
• zawiązki,
• zagłębienia przy nerwach,
• podstawę łodygi,
• powierzchnię i wnętrze podłoża.

Pomocna może być lupa, tablica lepowa albo zdjęcie wykonane w dużym zbliżeniu. Należy szukać nie tylko dorosłych owadów, ale również jaj, larw, nimf, wylinek, odchodów, spadzi i śladów żerowania.

Rodzaje środków owadobójczych

Insektycydy można podzielić według sposobu działania, przemieszczania w roślinie oraz stadium szkodnika, na które oddziałują.

Najczęściej wyróżnia się:

• insektycydy kontaktowe,
• insektycydy żołądkowe,
• insektycydy układowe,
• insektycydy wgłębne,
• preparaty translaminarne,
• środki o działaniu powierzchniowym,
• regulatory wzrostu owadów,
• preparaty biologiczne,
• środki o działaniu gazowym lub parowym, jeżeli dane zastosowanie jest dopuszczone,
• preparaty łączące kilka sposobów działania.

Jeden produkt może wykazywać jednocześnie działanie kontaktowe i żołądkowe albo układowe i translaminarne. Informacje te należy sprawdzać dla konkretnego środka, a nie całej grupy.

Insektycydy kontaktowe

Środki kontaktowe działają po zetknięciu substancji ze szkodnikiem. Owady mogą zostać narażone bezpośrednio podczas oprysku albo później, gdy przemieszczają się po pokrytej preparatem powierzchni.

Skuteczność zależy szczególnie od:

• dokładnego pokrycia roślin,
• dotarcia do miejsca żerowania,
• właściwej ilości cieczy roboczej,
• doboru rozpylaczy,
• gęstości roślin,
• wielkości kropli,
• warunków pogodowych,
• aktywności szkodnika.

Preparat kontaktowy może działać słabiej na owady ukryte:

• pod liśćmi,
• wewnątrz zwiniętych blaszek,
• w kwiatach,
• w pąkach,
• pod tarczkami ochronnymi,
• wewnątrz łodyg,
• w minach liściowych,
• w glebie lub podłożu.

W takich przypadkach szczególnie ważne jest ustalenie, czy dany produkt ma również działanie wgłębne, translaminarne lub układowe.

Szybkość działania kontaktowego

Niektóre insektycydy kontaktowe powodują szybkie unieruchomienie szkodnika. Widoczny efekt może pojawić się stosunkowo szybko, ale nie oznacza to automatycznie działania na jaja lub owady, które nie miały kontaktu z preparatem.

Po kilku dniach mogą pojawić się kolejne osobniki wylęgające się z jaj. Ewentualny następny zabieg można wykonać tylko zgodnie z etykietą, zachowując wymagany odstęp i maksymalną liczbę aplikacji.

Insektycydy żołądkowe

Insektycydy żołądkowe działają po pobraniu substancji wraz z pokarmem. Szkodnik musi zjeść opryskaną tkankę albo pobrać soki zawierające substancję czynną.

Taki sposób działania jest szczególnie ważny w ograniczaniu owadów:

• wygryzających liście,
• żerujących na owocach,
• zjadających pąki,
• pobierających soki z tkanek,
• aktywnie żerujących w czasie zabiegu.

Skuteczność może być słabsza, gdy owad:

• znajduje się w stadium niepobierającym pokarmu,
• przestał aktywnie żerować,
• przebywa poza chronioną częścią rośliny,
• znajduje się wewnątrz tkanki niedostępnej dla preparatu,
• jest w stadium niewrażliwym na daną substancję.

Niektóre środki powodują szybkie zahamowanie żerowania, mimo że całkowite obumarcie szkodnika następuje później. W takim przypadku obecność jeszcze żywego, ale nieżerującego owada nie musi oznaczać braku działania.

Insektycydy układowe

Insektycydy układowe są pobierane przez roślinę i przemieszczają się w jej tkankach w zakresie zależnym od właściwości substancji czynnej.

Mogą być szczególnie przydatne przeciwko szkodnikom wysysającym soki, takim jak:

• mszyce,
• mączliki,
• czerwce,
• niektóre inne owady żerujące na tkankach przewodzących.

Środek układowy może być pobierany przez liście, korzenie lub inne części rośliny, zależnie od sposobu stosowania określonego w etykiecie.

Określenie „układowy” nie oznacza jednak, że produkt:

• działa na wszystkie gatunki owadów,
• dociera jednakowo do każdej części rośliny,
• zwalcza wszystkie stadia rozwojowe,
• może być stosowany przez podlewanie, jeśli etykieta tego nie przewiduje,
• działa natychmiast po oprysku,
• jest bezpieczny dla zapylaczy,
• może być używany w dowolnej uprawie.

Zakres przemieszczania trzeba oceniać osobno dla konkretnej substancji.

Insektycydy translaminarne

Środki translaminarne przenikają przez blaszkę liściową. Substancja naniesiona na jedną stronę liścia może docierać również do jego przeciwnej strony.

Jest to przydatne w ochronie przed szkodnikami żerującymi głównie od spodu liści, takimi jak niektóre:

• mączliki,
• wciornastki,
• miniarki,
• mszyce,
• inne drobne owady.

Działanie translaminarne nie zastępuje dokładnego oprysku. Preparat nie przemieści się automatycznie do wszystkich nieopryskanych liści, pędów i kwiatów.

Insektycydy wgłębne

Preparaty wgłębne przenikają do opryskanej tkanki, ale nie zawsze przemieszczają się po całej roślinie. Mogą ograniczać szkodniki żerujące bezpośrednio w obrębie opryskanego liścia.

W praktyce granica między określeniami „wgłębny” i „translaminarny” może być opisywana odmiennie w materiałach handlowych. Najważniejsze są rzeczywiste właściwości substancji oraz informacje zawarte w dokumentacji konkretnego produktu.

Regulatory wzrostu owadów

Niektóre środki nie powodują natychmiastowego obumarcia owadów, lecz zakłócają ich wzrost i rozwój.

Mogą między innymi:

• utrudniać prawidłowe linienie,
• hamować tworzenie oskórka,
• zaburzać przechodzenie pomiędzy stadiami,
• ograniczać rozwój jaj lub larw,
• zmniejszać zdolność populacji do dalszego namnażania.

Najlepszy efekt uzyskuje się zwykle wtedy, gdy w populacji dominują stadia wrażliwe. Preparat działający na larwy może być niewystarczający przy przewadze osobników dorosłych.

Po zabiegu część szkodników może pozostawać żywa przez pewien czas. Efekt należy oceniać na podstawie zahamowania rozwoju populacji, a nie wyłącznie natychmiastowej liczby martwych owadów.

Preparaty biologiczne na szkodniki

Biologiczne środki owadobójcze mogą zawierać mikroorganizmy lub składniki biologiczne działające na określone gatunki i stadia szkodników.

W zależności od preparatu mogą być wykorzystywane przeciwko:

• młodym gąsienicom,
• mączlikom,
• mszycom,
• wciornastkom,
• wybranym chrząszczom,
• innym owadom wskazanym w etykiecie.

Ich skuteczność może być szczególnie zależna od:

• temperatury,
• wilgotności,
• promieniowania słonecznego,
• stadium szkodnika,
• dokładnego pokrycia roślin,
• jakości wody,
• pH cieczy,
• terminu aplikacji,
• kompatybilności z fungicydami.

Biologiczne pochodzenie nie oznacza, że preparat można stosować bez ograniczeń. Jest to produkt przeznaczony do określonego zastosowania i wymagający przestrzegania instrukcji.

Na jakie szkodniki stosuje się insektycydy?

Środki owadobójcze mogą być przeznaczone do ograniczania takich szkodników jak:

• mszyce,
• mączliki,
• wciornastki,
• stonka ziemniaczana,
• słodyszek rzepakowy,
• chowacze,
• pchełki,
• gąsienice motyli,
• omacnica prosowianka,
• miniarki,
• zwójki,
• owocówki,
• miodówki,
• pryszczarki,
• kwieciaki,
• wołki,
• tarczniki,
• wełnowce,
• czerwce,
• inne owady wskazane w etykiecie produktu.

Nie każdy insektycyd działa na wszystkie wymienione szkodniki. Zakres powinien być sprawdzany osobno dla produktu, uprawy i stadium owada.

Środki owadobójcze na mszyce

Mszyce należą do najczęściej występujących szkodników roślin. Tworzą kolonie na młodych liściach, pędach, pąkach, kwiatach oraz spodniej stronie blaszek liściowych.

Ich żerowanie może powodować:

• skręcanie liści,
• deformację pędów,
• zahamowanie wzrostu,
• wydzielanie spadzi,
• rozwój grzybów sadzakowych,
• osłabienie kwitnienia,
• przenoszenie wirusów.

Do zwalczania mszyc wykorzystuje się preparaty o działaniu:

• kontaktowym,
• żołądkowym,
• układowym,
• translaminarnym,
• biologicznym.

Przy silnie zwiniętych liściach preparat powierzchniowy może nie dotrzeć do całej kolonii. Dlatego zabieg najlepiej wykonać po wykryciu pierwszych osobników, zanim młode liście zostaną mocno zdeformowane.

Mszyce a spadź

Lepka warstwa na liściach nie zawsze jest pozostałością oprysku. Może być spadzią wydzielaną przez mszyce lub inne owady wysysające.

Na spadzi rozwijają się często ciemne grzyby sadzakowe. Insektycyd ogranicza źródło problemu, ale nie usuwa automatycznie istniejącego nalotu z liści i owoców.

Środki owadobójcze na mączlika

Mączliki występują szczególnie często w pomidorach, ogórkach, papryce, roślinach ozdobnych i innych uprawach prowadzonych pod osłonami.

Dorosłe osobniki przypominają małe białe muszki i po poruszeniu rośliny wzlatują ze spodniej strony liści. Na roślinie mogą znajdować się jednocześnie:

• jaja,
• młode larwy,
• starsze larwy,
• nieruchome stadia rozwojowe,
• osobniki dorosłe.

Nie każdy produkt działa jednakowo na wszystkie te stadia. Program może wymagać połączenia preparatów o różnych mechanizmach albo wykonania kolejnej aplikacji w terminie określonym w etykiecie.

W ochronie warto stosować również:

• żółte tablice lepowe,
• regularne oglądanie spodniej strony liści,
• usuwanie mocno zasiedlonych części,
• organizmy pożyteczne,
• utrzymywanie higieny szklarni,
• usuwanie chwastów będących roślinami żywicielskimi.

Dlaczego mączlik powraca po oprysku?

Przyczyną może być:

• brak działania na jaja,
• przeżycie określonych stadiów larwalnych,
• niedokładne pokrycie dolnej strony liści,
• wylęganie się kolejnych osobników,
• nalot z sąsiednich roślin,
• odporność populacji,
• zbyt późne rozpoczęcie ochrony.

Nie należy automatycznie skracać odstępów ani zwiększać dawki. Kolejne działania muszą pozostawać zgodne z etykietą.

Środki owadobójcze na wciornastki

Wciornastki są niewielkimi owadami żerującymi na liściach, kwiatach, stożkach wzrostu i młodych owocach.

Mogą powodować:

• srebrzyste przebarwienia,
• drobne ciemne odchody,
• deformacje liści,
• uszkodzenia kwiatów,
• ordzawienia owoców,
• zahamowanie wzrostu,
• przenoszenie niektórych wirusów.

Zwalczanie wciornastków jest utrudnione, ponieważ poszczególne stadia mogą przebywać:

• na liściach,
• wewnątrz kwiatów,
• w stożkach wzrostu,
• w podłożu,
• w resztkach roślinnych.

Jeden zabieg nalistny nie zawsze obejmuje całą populację. Program może łączyć:

• insektycydy nalistne,
• środki działające translaminarnie,
• preparaty biologiczne,
• drapieżne roztocza,
• pożyteczne pluskwiaki,
• nicienie,
• niebieskie i żółte tablice lepowe.

W uprawach kwitnących trzeba uwzględnić możliwość ukrywania się wciornastków głęboko w kwiatach oraz ryzyko dla zapylaczy.

Środki na gąsienice

Gąsienice motyli mogą wygryzać otwory w liściach, uszkadzać kwiatostany, wgryzać się do owoców albo żerować wewnątrz łodyg.

Do tej grupy zagrożeń mogą należeć między innymi:

• bielinki,
• piętnówki,
• zwójki,
• tantniś krzyżowiaczek,
• omacnica prosowianka,
• owocówki,
• inne gatunki motyli.

Młode gąsienice są często bardziej wrażliwe niż starsze. Wczesne wykrycie wylęgu pozwala wykonać zabieg, zanim larwy wgryzą się głęboko w tkanki.

Po wniknięciu szkodnika do:

• owocu,
• łodygi,
• kolby,
• zwiniętego liścia,
• pąka,

kontakt z preparatem może być ograniczony.

Monitoring może obejmować oględziny roślin, pułapki feromonowe i komunikaty sygnalizacyjne właściwe dla konkretnej uprawy.

Środki owadobójcze na stonkę ziemniaczaną

Stonka ziemniaczana może powodować silne uszkodzenia liści ziemniaka. Żerują zarówno chrząszcze, jak i larwy, ale znaczenie ochronne często ma przede wszystkim ograniczanie młodych larw.

Przed zabiegiem należy ocenić:

• liczbę złóż jaj,
• udział młodych larw,
• rozmieszczenie szkodnika,
• stopień uszkodzenia liści,
• fazę ziemniaka,
• preparaty stosowane w poprzednich sezonach.

Stonka ma dużą zdolność wytwarzania odporności na substancje owadobójcze. Nie należy opierać ochrony na corocznym, wielokrotnym stosowaniu tego samego mechanizmu działania.

Zmiana nazwy handlowej produktu nie zawsze oznacza zmianę grupy działania.

Insektycydy w rzepaku

Rzepak jest zasiedlany przez wiele gatunków szkodników w różnych fazach rozwojowych.

Jesienią zagrożenie mogą stanowić między innymi:

• pchełki,
• gnatarz rzepakowiec,
• śmietka kapuściana,
• mszyce,
• inne szkodniki młodych roślin.

Wiosną i w okresie tworzenia łuszczyn znaczenie mogą mieć:

• chowacz brukwiaczek,
• chowacz czterozębny,
• słodyszek rzepakowy,
• chowacz podobnik,
• pryszczarek kapustnik.

Zabieg powinien być wykonany na podstawie monitoringu i po stwierdzeniu potrzeby ochrony. Szczególnie ważne są:

• żółte naczynia,
• lustracje roślin,
• faza rozwojowa rzepaku,
• progi ekonomicznej szkodliwości,
• temperatura i aktywność owadów,
• obecność kwitnących roślin,
• aktywność zapylaczy.

W okresie kwitnienia trzeba przestrzegać wszystkich ograniczeń dotyczących pszczół, trzmieli i innych owadów pożytecznych.

Insektycydy do zbóż

W zbożach środki owadobójcze mogą być stosowane przeciwko takim szkodnikom jak:

• mszyce,
• skrzypionki,
• ploniarka zbożówka,
• pryszczarki,
• inne owady wskazane w etykietach.

Mszyce mogą powodować szkody bezpośrednie oraz przenosić wirusy, szczególnie w młodych zbożach ozimych.

W ochronie należy uwzględnić:

• gatunek zboża,
• fazę roślin,
• liczebność szkodnika,
• obecność naturalnych wrogów,
• temperaturę,
• wcześniejsze zabiegi,
• termin zbioru.

Pojedyncze mszyce lub chrząszcze nie zawsze uzasadniają zabieg. Przed podjęciem decyzji należy ocenić rzeczywistą presję szkodnika.

Insektycydy do kukurydzy

W kukurydzy zagrożenie mogą stanowić między innymi:

• omacnica prosowianka,
• mszyce,
• ploniarka zbożówka,
• zachodnia kukurydziana stonka korzeniowa,
• rolnice,
• drutowce,
• inne szkodniki.

Termin zwalczania omacnicy powinien być związany z lotem motyli, składaniem jaj i wylęgiem młodych larw. Po wgryzieniu się gąsienic do łodyg lub kolb skuteczność zabiegu może być znacznie ograniczona.

W monitoringu mogą pomagać:

• pułapki feromonowe,
• pułapki świetlne,
• obserwacja złóż jaj,
• komunikaty sygnalizacyjne,
• lustracje plantacji.

Insektycydy do ziemniaków

W ziemniakach środki owadobójcze stosuje się przede wszystkim przeciwko stonce ziemniaczanej oraz innym szkodnikom uwzględnionym w etykietach.

Przed zabiegiem należy sprawdzić:

• stadium stonki,
• rozmieszczenie larw,
• wielkość plantacji,
• temperaturę,
• wcześniejsze mechanizmy działania,
• karencję,
• maksymalną liczbę zabiegów.

Nie należy wykonywać kolejnych oprysków wyłącznie dlatego, że na liściach nadal widoczne są pojedyncze chrząszcze. Decyzję należy oprzeć na liczebności i rzeczywistym zagrożeniu dla roślin.

Insektycydy do pomidorów

Pomidory mogą być atakowane między innymi przez:

• mszyce,
• mączliki,
• wciornastki,
• miniarki,
• gąsienice,
• inne szkodniki.

Przed wyborem preparatu należy ustalić, czy jest on dopuszczony do pomidora:

• w gruncie,
• pod osłonami,
• w konkretnej technologii produkcji,
• przeciwko rozpoznanemu szkodnikowi.

Uprawa szklarniowa i gruntowa mogą być traktowane jako odrębne zastosowania.

W pomidorach pod osłonami bardzo ważne są:

• żółte i niebieskie tablice lepowe,
• ochrona biologiczna,
• usuwanie porażonych liści,
• kontrola sadzonek wprowadzanych do obiektu,
• usuwanie chwastów,
• regularne sprawdzanie spodniej strony liści.

Insektycydy do ogórków

W ogórkach zagrożenie mogą stanowić:

• mszyce,
• mączliki,
• wciornastki,
• gąsienice,
• inne owady.

Ogórek tworzy gęste ulistnienie, dlatego dokładne pokrycie spodniej strony liści może być trudne. Jednocześnie młode tkanki mogą być wrażliwe na niektóre mieszaniny i zabiegi wykonywane w wysokiej temperaturze.

Ryzyko uszkodzeń może wzrastać:

• podczas upału,
• przy silnym nasłonecznieniu,
• na przesuszonych roślinach,
• przy wysokim zasoleniu podłoża,
• po połączeniu wielu produktów,
• na bardzo młodych liściach.

W uprawach partenokarpicznych nie należy zakładać, że brak konieczności zapylania oznacza brak owadów pożytecznych. W obiekcie mogą być obecne dobroczynki, pasożytnicze błonkówki i inne organizmy biologiczne wymagające ochrony przed pozostałościami insektycydów.

Insektycydy do papryki

Papryka pod osłonami może być atakowana przede wszystkim przez:

• wciornastki,
• mszyce,
• mączliki,
• gąsienice,
• inne drobne szkodniki.

Wciornastki ukrywające się w kwiatach mogą być trudne do zwalczania. Dlatego program ochrony powinien uwzględniać monitoring tablicami lepowymi, oględziny kwiatów i ewentualne zastosowanie organizmów pożytecznych.

Przy obecności uli z trzmielami konieczne jest sprawdzenie wpływu preparatu na kolonię i czasu, po którym zapylacze mogą bezpiecznie wrócić do aktywności.

Insektycydy do kapusty i warzyw kapustnych

Warzywa kapustne mogą być uszkadzane przez:

• bielinka kapustnika,
• bielinka rzepnika,
• tantnisia krzyżowiaczka,
• piętnówki,
• mszycę kapuścianą,
• mączlika warzywnego,
• pchełki,
• śmietkę kapuścianą,
• inne szkodniki.

Przy gąsienicach ważne jest wykrycie młodych larw, zanim spowodują rozległe uszkodzenia albo wgryzą się w główki i róże.

W warzywach regularnie zbieranych szczególne znaczenie ma okres karencji. Preparatu nie można wybierać tylko na podstawie skuteczności – termin zbioru musi pozwalać na zachowanie wymaganego odstępu.

Insektycydy do cebuli i czosnku

W cebuli i czosnku znaczenie mogą mieć między innymi:

• wciornastki,
• śmietka cebulanka,
• miniarki,
• inne szkodniki.

Wciornastki mogą ukrywać się głęboko pomiędzy liśćmi, gdzie ciecz robocza dociera z trudnością. Budowa i woskowa powierzchnia szczypioru utrudniają równomierne zwilżenie.

Adiuwant należy stosować tylko wtedy, gdy jest zalecany lub dopuszczony dla konkretnego preparatu. Niewłaściwy dodatek może zwiększyć ryzyko uszkodzeń.

Insektycydy do sadów

W sadach środki owadobójcze mogą być stosowane przeciwko takim szkodnikom jak:

• mszyce,
• owocówki,
• zwójki,
• kwieciak jabłkowiec,
• miodówki,
• pryszczarki,
• czerwce,
• inne owady.

Termin zabiegu może być związany z:

• fazą rozwojową drzew,
• lotem motyli,
• składaniem jaj,
• wylęgiem larw,
• rozwojem zawiązków,
• komunikatami sygnalizacyjnymi,
• odłowami w pułapkach feromonowych.

W przypadku szkodników owoców zabieg wykonany po wgryzieniu się larwy może być nieskuteczny. Kluczowe jest trafienie w okres wylęgu albo początek żerowania, zgodnie z właściwościami preparatu.

Insektycydy do truskawek i malin

Plantacje owoców jagodowych mogą być zasiedlane między innymi przez:

• mszyce,
• wciornastki,
• kwieciaki,
• pryszczarki,
• muszki uszkadzające owoce,
• inne szkodniki.

Ochrona jest utrudniona przez:

• kwitnienie,
• obecność zapylaczy,
• regularne dojrzewanie owoców,
• krótki odstęp między zbiorami,
• gęste ulistnienie,
• konieczność przestrzegania karencji.

W pierwszej kolejności warto wykorzystywać monitoring i metody biologiczne, jeśli mogą zapewnić odpowiednie ograniczenie szkodnika. Zabieg chemiczny powinien być wykonany po potwierdzeniu potrzeby i wybraniu produktu dopuszczonego w danej uprawie.

Środki owadobójcze do roślin ozdobnych

Rośliny ozdobne mogą być atakowane przez:

• mszyce,
• mączliki,
• wciornastki,
• miniarki,
• tarczniki,
• miseczniki,
• wełnowce,
• gąsienice,
• chrząszcze.

Szczególną trudność stanowią szkodniki zabezpieczone:

• tarczką,
• woskową wydzieliną,
• zwiniętym liściem,
• tkanką roślinną,
• miejscem żerowania w kątach liści.

Nie każdy preparat można stosować na wszystkie gatunki ozdobne. Poszczególne odmiany mogą różnić się wrażliwością, dlatego trzeba przestrzegać wszystkich ostrzeżeń dotyczących fitotoksyczności.

Środki owadobójcze do roślin domowych

Przy roślinach domowych mogą występować:

• mszyce,
• wciornastki,
• mączliki,
• wełnowce,
• tarczniki,
• miniarki,
• inne drobne owady.

Do stosowania w domu należy wybierać wyłącznie produkty przeznaczone do takiego użycia i dla użytkowników nieprofesjonalnych.

Przed zabiegiem należy:

• przeczytać instrukcję,
• zabezpieczyć ludzi i zwierzęta,
• usunąć żywność,
• zapewnić warunki wymagane przez producenta,
• nie przekraczać dawki,
• nie opryskiwać roślin bezpośrednio przy akwarium,
• przestrzegać zaleceń dotyczących wietrzenia i ponownego wejścia.

Nie należy stosować w mieszkaniu profesjonalnych środków rolniczych tylko dlatego, że zawierają substancję skuteczną przeciwko danemu szkodnikowi.

Insektycyd a akarycyd – czym się różnią?

Insektycyd jest przeznaczony do zwalczania owadów, natomiast akarycyd do ograniczania roztoczy, takich jak przędziorki.

Przędziorki nie są owadami, lecz pajęczakami. Dlatego standardowy środek owadobójczy nie musi być wobec nich skuteczny.

Niektóre produkty wykazują zarówno działanie insektycydowe, jak i akarycydowe, ale musi to wynikać z ich rejestracji oraz zakresu działania.

Objawy obecności przędziorków obejmują często:

• drobne jasne punkty,
• matowienie liści,
• żółknięcie,
• brązowienie,
• delikatną pajęczynę,
• obecność roztoczy od spodu liści.

W takim przypadku należy wybrać środek posiadający odpowiednie zastosowanie przeciwko konkretnemu roztoczowi.

Stadium rozwojowe szkodnika a skuteczność

Populacja owadów może składać się jednocześnie z:

• jaj,
• larw,
• nimf,
• poczwarek,
• osobników dorosłych.

Każde stadium może różnić się wrażliwością na substancję czynną. Jaja są często trudniejsze do zwalczania niż aktywnie żerujące larwy. Poczwarki mogą znajdować się w glebie albo ukryciu, gdzie nie mają kontaktu z preparatem.

Przed zabiegiem należy określić:

• dominujące stadium,
• miejsce jego występowania,
• aktywność żerową,
• możliwość dotarcia cieczy,
• tempo rozwoju w aktualnej temperaturze,
• potrzebę kolejnej kontroli.

Nie należy zakładać, że jeden oprysk usunie wszystkie stadia szkodnika.

Temperatura a działanie insektycydów

Temperatura wpływa zarówno na aktywność owadów, jak i działanie preparatu.

Przy niskiej temperaturze szkodniki mogą:

• mniej intensywnie żerować,
• wolniej się przemieszczać,
• pobierać mniej substancji,
• rozwijać się wolniej.

Podczas upału może występować:

• szybkie odparowywanie cieczy,
• pogorszenie osadzania kropli,
• zwiększone ryzyko fitotoksyczności,
• silniejszy stres roślin,
• zmiana aktywności szkodników.

Każdy preparat ma własne wymagania. Nie należy stosować jednej uniwersalnej temperatury dla wszystkich insektycydów.

Deszcz po zabiegu owadobójczym

Opad występujący zbyt szybko po oprysku może ograniczyć skuteczność preparatu, szczególnie jeśli substancja nie zdążyła wyschnąć lub wniknąć do tkanek.

Znaczenie mają:

• czas od zabiegu,
• intensywność opadu,
• formulacja środka,
• sposób działania,
• temperatura,
• wilgotność,
• zastosowany adiuwant.

Nie należy automatycznie powtarzać oprysku po każdym deszczu. Trzeba sprawdzić maksymalną liczbę zabiegów, wymagany odstęp oraz informacje dotyczące odporności na zmywanie.

Jak prawidłowo wykonać oprysk?

Skuteczność zależy od dotarcia środka do miejsca występowania szkodnika.

Podczas zabiegu należy uwzględnić:

• wielkość i gęstość roślin,
• miejsce żerowania owada,
• ilość cieczy roboczej,
• typ rozpylaczy,
• wielkość kropli,
• ciśnienie,
• prędkość przejazdu,
• warunki pogodowe,
• ochronę operatora,
• ograniczenie znoszenia.

W przypadku szkodników żerujących od spodu liści oprysk skierowany wyłącznie na górną część roślin może być niewystarczający.

Większa dawka nie zastępuje prawidłowej techniki aplikacji.

Adiuwanty do insektycydów

Adiuwant może wpływać na:

• zwilżenie powierzchni,
• zatrzymanie kropli,
• rozprzestrzenienie cieczy,
• przenikanie substancji,
• odporność na zmywanie,
• ograniczenie znoszenia.

Nie każdy środek wymaga dodatkowego zwilżacza. Niektóre formulacje zawierają już substancje wspomagające.

Niewłaściwy adiuwant może:

• zwiększyć ryzyko uszkodzenia roślin,
• nadmiernie przyspieszyć pobieranie,
• pogorszyć stabilność mieszaniny,
• zwiększyć pienienie,
• niekorzystnie wpłynąć na organizmy pożyteczne.

Dodatek powinien być stosowany tylko wtedy, gdy jest zalecany lub dopuszczony.

Czy można mieszać insektycydy?

Łączenie dwóch środków owadobójczych nie powinno służyć przypadkowemu tworzeniu „mocniejszego oprysku”.

Przed przygotowaniem mieszaniny należy sprawdzić:

• zgodność zastosowań,
• mechanizmy działania,
• spektrum zwalczanych szkodników,
• formulacje,
• kolejność mieszania,
• ryzyko fitotoksyczności,
• pH i jakość wody,
• wpływ na zapylacze,
• maksymalną liczbę zabiegów,
• karencję wszystkich składników.

Mieszanina dwóch preparatów należących do tej samej grupy mechanizmu działania nie zapewnia prawidłowej strategii antyodpornościowej.

Insektycydy a nawozy dolistne

Niektóre środki można łączyć z nawozami dolistnymi, ale każda dodatkowa substancja zmienia właściwości cieczy.

Ryzyko uszkodzeń wzrasta szczególnie:

• podczas upału,
• na młodych liściach,
• przy wysokim stężeniu soli,
• po okresie suszy,
• przy osłabionym systemie korzeniowym,
• po przymrozku,
• przy łączeniu wielu preparatów.

Rośliny zestresowane mogą gorzej tolerować rozbudowaną mieszaninę. Gdy nie ma wyraźnej potrzeby wspólnej aplikacji, bezpieczniejsze może być rozdzielenie zabiegów.

Insektycydy a owady pożyteczne

Środek owadobójczy może wpływać nie tylko na szkodnika, ale również na naturalnych wrogów obecnych w uprawie.

Narażone mogą być:

• dobroczynki,
• pasożytnicze błonkówki,
• drapieżne pluskwiaki,
• złotooki,
• biedronki,
• bzygowate,
• inne organizmy biologiczne.

Przed zabiegiem należy sprawdzić:

• wpływ preparatu na konkretny gatunek,
• długość działania pozostałości,
• wrażliwość jaj, larw i osobników dorosłych,
• możliwość ponownej introdukcji,
• bezpieczeństwo produktu stosowanego przed wypuszczeniem organizmów,
• wpływ zabiegu na cały program biologiczny.

Określenie „selektywny” nie oznacza, że środek jest bezpieczny dla wszystkich organizmów pożytecznych.

Insektycydy a trzmiele i pszczoły

Owady zapylające wymagają szczególnej ochrony, zwłaszcza podczas zabiegów wykonywanych w okresie kwitnienia.

Przed opryskiem należy sprawdzić:

• czy produkt może być stosowany na kwitnącej uprawie,
• ograniczenia dotyczące pszczół,
• okres szkodliwego działania,
• obecność trzmieli w szklarni lub tunelu,
• możliwość zamknięcia albo usunięcia ula,
• termin ponownego otwarcia wylotu,
• obecność kwitnących chwastów,
• ryzyko znoszenia na sąsiednie rośliny.

Samo wykonanie zabiegu wieczorem nie oznacza pełnego bezpieczeństwa. Pozostałości środka mogą być obecne na kwiatach również po wyschnięciu cieczy.

Przy ulach z trzmielami trzeba korzystać z informacji dotyczących konkretnego preparatu i systemu zapylania. Ogólne określenie „bezpieczny dla pszczół” może być niewystarczające.

Kody IRAC i odporność szkodników

IRAC klasyfikuje substancje owadobójcze według mechanizmu działania. Kod grupy pomaga ustalić, na jaki proces biologiczny szkodnika oddziałuje preparat.

Częste stosowanie tego samego mechanizmu może prowadzić do selekcji odpornych populacji.

Aby ograniczać ryzyko odporności, należy:

• rotować grupy IRAC,
• nie wykonywać wielu kolejnych zabiegów tym samym mechanizmem,
• przestrzegać maksymalnej liczby aplikacji,
• stosować właściwe dawki,
• wykonywać zabieg na wrażliwe stadium,
• unikać nieuzasadnionych oprysków,
• łączyć ochronę chemiczną z biologiczną i agrotechniczną,
• kontrolować skuteczność,
• zapobiegać rozwojowi licznej populacji.

Zmiana nazwy handlowej nie zawsze oznacza zmianę mechanizmu. Dwa różne produkty mogą zawierać tę samą substancję albo należeć do tej samej grupy IRAC.

Dlaczego insektycyd nie zadziałał?

Brak oczekiwanego efektu może wynikać z:

• błędnego rozpoznania szkodnika,
• zastosowania środka o niewłaściwym spektrum,
• dominacji niewrażliwego stadium,
• wykonania zabiegu zbyt późno,
• ukrycia owadów wewnątrz tkanek,
• niedokładnego pokrycia roślin,
• niskiej aktywności żerowej,
• zmycia preparatu,
• nieodpowiedniej temperatury,
• błędnej dawki,
• nieprawidłowego pH wody,
• odporności populacji,
• wylęgania się kolejnych osobników po oprysku.

Nie należy automatycznie zwiększać dawki ani powtarzać zabiegu innym produktem z tej samej grupy. Najpierw trzeba ustalić najbardziej prawdopodobną przyczynę.

Jak wybrać odpowiedni środek owadobójczy?

Przed zakupem należy odpowiedzieć na kilka pytań:

1. Jaka roślina ma być chroniona?
2. Czy uprawa znajduje się w gruncie czy pod osłonami?
3. Jaki gatunek szkodnika występuje?
4. Które stadium rozwojowe dominuje?
5. Gdzie owad żeruje?
6. Jak liczna jest populacja?
7. Czy zabieg jest uzasadniony?
8. Jakie preparaty zastosowano wcześniej?
9. Do jakich grup IRAC należały?
10. Czy w uprawie występują trzmiele lub organizmy pożyteczne?
11. Ile czasu pozostało do zbioru?
12. Czy produkt jest przeznaczony dla danego użytkownika?

Nie należy dobierać środka wyłącznie na podstawie koloru owada lub ogólnej informacji, że na roślinie występują „muszki”.

Karencja środków owadobójczych

Karencja określa wymagany czas od ostatniego zastosowania środka do zbioru rośliny lub produktu przeznaczonego do spożycia, jeżeli została określona dla danego zastosowania.

Może różnić się:

• pomiędzy produktami,
• pomiędzy uprawami,
• pomiędzy sposobami aplikacji,
• dla różnych zastosowań tego samego środka.

Karencja jest szczególnie ważna w uprawach zbieranych wielokrotnie, takich jak:

• ogórki,
• pomidory,
• papryka,
• truskawki,
• maliny,
• fasola,
• sałata,
• zioła.

Nie wolno skracać karencji, nawet jeśli zastosowano niższą dawkę albo zebrane owoce wyglądają zdrowo.

Użytkownik profesjonalny i nieprofesjonalny

Część środków owadobójczych jest przeznaczona wyłącznie dla użytkowników profesjonalnych. Inne mogą być stosowane przez użytkowników nieprofesjonalnych w ogrodach i przy roślinach domowych.

Użytkownik amatorski powinien wybierać tylko produkty wyraźnie przeznaczone dla tej grupy.

Małe opakowanie nie oznacza automatycznie, że środek jest produktem amatorskim. Decydują informacje w etykiecie i zezwoleniu.

Jak przechowywać insektycydy?

Środki należy przechowywać:

• w oryginalnych opakowaniach,
• z czytelną etykietą,
• w miejscu zabezpieczonym przed dostępem dzieci,
• poza zasięgiem zwierząt,
• z dala od żywności, pasz i leków,
• w temperaturze wskazanej przez producenta,
• w miejscu chronionym przed uszkodzeniem opakowania,
• w sposób ograniczający ryzyko skażenia środowiska.

Nie wolno przelewać produktu do butelek po napojach ani nieopisanych pojemników.

Integrowana ochrona przed szkodnikami

Insektycyd powinien być jednym z elementów programu, a nie jedynym sposobem reagowania.

Integrowana ochrona może obejmować:

• regularne lustracje,
• progi ekonomicznej szkodliwości,
• żółte i niebieskie tablice lepowe,
• pułapki feromonowe,
• usuwanie porażonych części,
• higienę szklarni i tuneli,
• płodozmian,
• zdrowy materiał sadzeniowy,
• siatki ograniczające nalot,
• organizmy pożyteczne,
• biologiczne środki ochrony,
• właściwe nawożenie,
• uzasadnione zabiegi chemiczne.

Obecność naturalnych wrogów może samodzielnie ograniczać niewielką populację mszyc lub innych szkodników. Wykonanie niepotrzebnego oprysku może zniszczyć organizmy pożyteczne i doprowadzić do szybkiego ponownego wzrostu populacji.

Najczęstsze błędy podczas stosowania insektycydów

Do najczęstszych błędów należą:

• błędne rozpoznanie szkodnika,
• pomylenie owada z roztoczem,
• zastosowanie preparatu bez właściwej rejestracji,
• zabieg na niewrażliwe stadium,
• rozpoczęcie ochrony zbyt późno,
• brak dotarcia do spodniej strony liści,
• niedostateczne pokrycie kwiatów i stożków wzrostu,
• zastosowanie niewłaściwej ilości wody,
• przekroczenie dawki,
• zbyt częste powtarzanie zabiegów,
• brak rotacji grup IRAC,
• wykonanie oprysku podczas upału,
• nieuwzględnienie deszczu,
• przypadkowe mieszaniny,
• brak sprawdzenia karencji,
• opryskiwanie kwitnącej uprawy bez oceny ryzyka dla zapylaczy,
• nieuwzględnienie organizmów biologicznych,
• oczekiwanie zwalczenia wszystkich jaj jednym zabiegiem.

Prawidłowa ochrona zaczyna się od identyfikacji gatunku, stadium i miejsca żerowania.

Dlaczego warto wybrać środki owadobójcze w Ogrodniczo-Rolny.pl?

W sklepie Ogrodniczo-Rolny.pl znajdziesz insektycydy przeznaczone do ochrony upraw rolniczych, warzywniczych, sadowniczych, jagodowych, szklarniowych i ozdobnych.

Oferujemy środki przeznaczone między innymi do ograniczania:

• mszyc,
• mączlików,
• wciornastków,
• stonki ziemniaczanej,
• gąsienic,
• chowaczy,
• słodyszka rzepakowego,
• miniarek,
• zwójek,
• owocówek,
• czerw­ców,
• innych szkodników.

Czytelny podział produktów według uprawy, szkodnika, substancji czynnej, mechanizmu działania i rodzaju użytkownika ułatwia odnalezienie preparatu dopasowanego do konkretnej sytuacji.

Przed zakupem i zastosowaniem należy zawsze sprawdzić aktualną etykietę, dopuszczoną uprawę, zwalczany gatunek, dawkę, termin aplikacji, liczbę zabiegów, karencję oraz wymagania dotyczące ochrony zapylaczy i organizmów pożytecznych.

Najczęściej zadawane pytania

Co to jest insektycyd?

Insektycyd jest środkiem ochrony roślin przeznaczonym do zwalczania określonych gatunków szkodliwych owadów.

Czym różni się insektycyd kontaktowy od układowego?

Środek kontaktowy działa po zetknięciu ze szkodnikiem, natomiast układowy jest pobierany przez roślinę i może być pobierany przez owada podczas żerowania.

Czy jeden insektycyd zwalcza wszystkie owady?

Nie. Każdy produkt ma określone spektrum działania. Preparat na mszyce nie musi działać na wciornastki, mączliki, gąsienice albo stonkę.

Czy insektycyd zwalcza przędziorki?

Nie każdy. Przędziorki są roztoczami, dlatego potrzebny jest produkt posiadający działanie akarycydowe i właściwe zastosowanie.

Kiedy najlepiej wykonać zabieg na mszyce?

Najlepiej po wykryciu pierwszych kolonii, zanim silnie zdeformują i zwiną młode liście. Dokładny termin zależy od uprawy, liczebności i zastosowanego produktu.

Dlaczego mszyce nadal są żywe po oprysku?

Niektóre środki najpierw hamują żerowanie, a dopiero później prowadzą do obumarcia. Możliwe jest też niedokładne pokrycie, wylęganie nowych osobników albo zastosowanie środka o niewłaściwym działaniu.

Jaki środek zastosować na mączlika?

Preparat należy dobrać do uprawy, gatunku mączlika i dominującego stadium. Nie wszystkie produkty działają jednocześnie na jaja, larwy i osobniki dorosłe.

Dlaczego trudno zwalczyć wciornastki?

Wciornastki ukrywają się w kwiatach, stożkach wzrostu i podłożu. Poszczególne stadia mogą być rozproszone w różnych częściach uprawy.

Kiedy najlepiej zwalczać gąsienice?

Zwykle na początku wylęgu, gdy larwy są młode i nie zdążyły wgryźć się głęboko w roślinę. Dokładny termin musi odpowiadać biologii szkodnika i etykiecie produktu.

Czy można zwiększyć dawkę przy dużej liczbie owadów?

Nie wolno przekraczać maksymalnej dawki. Przy dużej populacji należy sprawdzić możliwość kolejnego zabiegu, zmianę mechanizmu działania albo połączenie z innymi metodami.

Co oznacza kod IRAC?

Kod IRAC wskazuje grupę mechanizmu działania substancji owadobójczej. Pomaga planować rotację i ograniczać ryzyko odporności szkodników.

Czy zmiana nazwy produktu oznacza zmianę mechanizmu działania?

Nie. Dwa preparaty o różnych nazwach mogą zawierać tę samą substancję albo należeć do tej samej grupy IRAC.

Czy insektycyd można mieszać z nawozem dolistnym?

Niektóre połączenia są możliwe, ale mogą zwiększać ryzyko fitotoksyczności. Należy sprawdzić zgodność, kondycję roślin i zalecenia dla wszystkich składników.

Czy środki owadobójcze są bezpieczne dla trzmieli?

Nie można tego założyć dla całej grupy. Trzeba sprawdzić informacje dotyczące konkretnego produktu, okresu działania pozostałości i sposobu zabezpieczenia ula.

Czy oprysk wieczorem jest zawsze bezpieczny dla pszczół?

Nie. Wieczorny termin może ograniczyć bezpośredni kontakt, ale pozostałości preparatu mogą być obecne na kwiatach także następnego dnia.

Czy insektycydy można stosować razem z dobroczynkami?

Tylko po sprawdzeniu wpływu produktu na konkretny gatunek. Niektóre substancje są szkodliwe dla drapieżnych roztoczy przez dłuższy czas po aplikacji.

Czy po deszczu trzeba powtórzyć oprysk?

Zależy to od czasu od zabiegu, intensywności opadu i właściwości produktu. Przed powtórzeniem należy sprawdzić odstęp i maksymalną liczbę aplikacji.

Dlaczego po kilku dniach szkodniki pojawiły się ponownie?

Z jaj mogły wylęgnąć się nowe osobniki, część populacji mogła pozostawać w ukryciu albo nastąpił ponowny nalot z sąsiednich roślin.

Czy środek owadobójczy działa na jaja?

Tylko niektóre produkty wykazują działanie jajobójcze. Zakres wpływu na jaja, larwy i osobniki dorosłe należy sprawdzić w charakterystyce produktu.

Czy użytkownik amatorski może kupić każdy insektycyd?

Nie. Użytkownik nieprofesjonalny powinien wybierać wyłącznie produkty przeznaczone dla tej grupy.

Jak sprawdzić, czy środek jest dopuszczony w danej uprawie?

Należy sprawdzić aktualną etykietę, rejestr oraz wyszukiwarkę środków ochrony roślin. Trzeba zweryfikować jednocześnie uprawę, szkodnika i sposób stosowania.

Czy insektycyd zastępuje monitoring?

Nie. Monitoring pozwala rozpoznać szkodnika, ustalić jego liczebność i wybrać właściwy termin zabiegu. Stosowanie środka bez lustracji zwiększa ryzyko nieskutecznej lub niepotrzebnej aplikacji.